Profil de vasabiDreamMaKer ==> For U ==>...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
25 décembre ๏~* ความผูกพันที่เรียกว่า ... *~๏ แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องคิดถึง แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องห่วงหา แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องเสียน้ำตา แค่คนที่ไม่ได้รัก................ทำไมเราต้องใส่ใจ แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องฝันถึง แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องเสียใจ แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องคิดตลอดเวลา แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไม...ทำไม หรือแค่คนที่เราไม่รัก.............เรากำลังรัก... ........ตกลงมันคือรักจริงๆ........แต่ทำไมมันเจ็บจัง...  8 septembre วันแรก... เมื่อไหร่???เรา รัก กัน วัน แรก เมื่อ ไร ไม่ รู้
17 août คำขอโทษจากใจ
.....คุณเคยใช้คำพูดที่พูดออกไปด้วยอารมณ์ ความคะนอง แต่แล้วคำพูดที่พูดออกไป ทำร้ายความรู้สึกดีๆของอีกฝ่าย ผู้ฟังฟังแล้วเสียความรู้สึกดีๆไป....
........จะเป็นด้วยความตั้งใจที่จะพูดออกไปหรือไม่ก็ตามแต่ สุดท้ายคนที่รับฟังประโยคเหล่านั้นรู้สึกผิดหวังที่ได้ยินอย่างนั้น
.........คุณอาจจะรู้สึกดีที่ได้พูดอย่างนั้นออกไป ได้ระบายความรู้สึก แต่ภายหลัง...คุณกลับมานั่งขบคิดในสิ่งที่คุณทำลงไป คุณกำลังทำลายความรู้สึกดีๆระหว่างกันลงไป คุณเริ่มรู้สึกเสียใจต่อสิ่งที่ทำลงไป
.........คำพูดที่หลุดออกจากปากไปแล้ว มันคืออดีตที่แก้ไขอะไรไม่ได้เลย มีแต่สติเท่านั้นที่ควบคุมคำพูดที่จะออกจากปากไม่ให้พลั้งเผลอพูดในสิ่ง ไม่สมควร เพียงแต่เราขาดสติควบคุม คำพูดที่หลุดออกไปก็จะกลายเป็นสิ่งที่ทำร้ายความรู้สึกของอีกฝ่ายหนึ่งทันที
.........บางครั้งคุณอยากจะเป็นฝ่ายกล่าวขอโทษในสิ่งที่คุณกล่าวซึ่งทำร้าย ความรู้สึก ดีๆของอีกฝ่าย เพียงแต่คุณไม่กล้า คุณมีทิฐิ คุณเป็นฝ่ายลังเลที่จะกล่าว อยากให้อีกฝ่ายยกโทษให้คุณ แต่ในใจคุณ ความมีทิฐิ กลัวเสียหน้า ข่มความกล้าที่จะทำให้คุณเป็นฝ่ายเริ่มต้นกล่าวก่อน คุณกลับรอเวลาให้ผ่านไปด้วยหวังว่าเวลาที่ผ่านไป...ทุกอย่างก็จะดีเอง
.......คุณเคยคิดบ้างไหมว่า เวลาที่ผ่านไปยิ่งทำให้ทุกอย่างไม่ดีขึ้นเลย อีกฝ่ายที่รับฟังคำพูดของคุณ ถึงแม้ว่าคำพูดที่ผ่านไปมันกลายเป็นอดีต แต่ความรู้สึกมันยังคงค้างอยู่ในใจ
........ถ้าทิฐิมันทำลายความรู้สึกที่ดีระหว่างกัน มีประโยชน์อะไรที่คุณจะถือทิฐิเอาไว้กับตัว คุณควรจะปล่อยทิฐิตรงนั้นไป การกล่าวขอโทษดูเหมือนจะเป็นเรื่องยิ่งใหญ่และยากในยามที่ความรู้สึกดีๆระหว่างกันเกิดรอยร้าวขึ้น ความรู้สึกดีๆจะกลับมาก็เพียงแต่คุณกล้าที่จะเริ่มต้นกล่าวคำขอโทษออกไป
.......ถามใจตัวคุณเองว่า คุณยังให้ความสำคัญกับคนๆนั้นอยู่ไหม ไม่ต้องกลัวเสียหน้าถ้าคุณจะเป็นฝ่ายเริ่มต้นกล่าวก่อน หลังจากกล่าวออกไป คุณจะรู้สึกว่าจิตใจคุณบางเบา อีกฝ่ายคงรู้สึกดีที่ได้ยินอย่างนั้นและยินดีจะให้อภัยคุณ
.......การมีทิฐิและไม่ยอมที่จะลดละความมีทิฐิ สุดท้ายจะพบว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรจากการทำแบบนั้น แล้วกลับมานั่งเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปแทน
......ถ้าความรักหมายถึง การไม่โกรธ และให้อภัย คนที่คุณรักเขาคงยินดีและไม่โกรธเมื่อได้ยินคำขอโทษจากคุณ และเขาก็ยินดีที่จะให้อภัยคุณตราบเท่าที่เขายังรักคุณอยู่ 21 juillet สงสัยกะชีวิต....เค้าว่ากันว่าถ้าเหนื่อยกาย...ก้อจงพักกาย
แต่ถ้าเหนื่อยใจ..เราพักใจได้จริงเหรอ??
ระหว่างที่พักใจ "หัวใจ" ก็ยังคงเต้น สมองยังคงสั่งการให้คิด
แล้วเมื่อไร..เมื่อไร เหรอเมื่อไร
..เราถึงจะหาย หายเหนื่อยสักที..
ที่ยังแสดงออกว่าสดใส ที่ยังแสดงออกว่ายิ้มได้
ที่รู้สึกเหมือนว่าจะสบายใจ ไม่ต้องคิดอะไร
มันเป็นความจริง หรือ "ภาพลวงตา"
ใครนะใคร จะช่วยตอบคำถามนี้ได้
เพราะตัวเราเองแท้ๆ ยังตอบไม่ได้เลย...
ขอบคุณนะ ขอบคุณ
สำหรับวันที่ผ่านๆมา
วันนี้
และวันต่อๆไป
ที่ยังไม่รู้ว่ามัน..จะเป็นยังไง
แต่ทุกวันที่ผ่านมา วันนี้ และวันต่อๆไป
ก้อจะยังคงรัก...
Love you as always 25 juin พูดไม่ออก....อยากตะโกนดัง ๆ บอกทุกคนว่า
กุ สอบผ่าน CISA I แล้ว
กว่าจะผ่านได้นี่มันหนักหนาสาหัสมากๆ
ยอมรับเลยวิชาชีพการเงินเนี่ย
ใครที่คิดว่าสอบวิชาชีพการเงินนั้นเด็กการเงินจะสบาย
ขอบอกว่าคุณคิดผิดอย่างแน่นอน
CISA เป็นวิชาชีพการเงินก็จริง
แต่ไม่ได้สอบแต่การเงินเท่านั้น
ยังมีของแถมจากวิชาต่างๆอีกมากมาย
อาทิเช่น เสดสาด บัญชี กดหมาย
พ่วงท้ายด้วย Math กะ Stat อีก..
เหนความน่ากลัวหรือยัง หุหุ
ช่วงนี้ นายเก่งเลยว่างเปนพิเสด
เนื่องจากขอพักผ่อนจากความอ่อนล้าก่อน
นะจ๊ะ ว่าไปก้อง่วงแระไปนอนดีกว่า...
อยากบอกเพื่อนๆว่าคิดถึงทุกคนเลย...
17 mai แค่นั้นพออออ....แค่นั้นพอ ** 9 décembre เธอ... ตลอดไป.....ขอบคุณเหลือเกิน .... ความผูกพัน .. ที่ทำให้รัก
ขอบคุณเหลือเกิน .. รักที่เป็นมากกว่า .. ความผูกพัน ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้ ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้นอย่างน้องคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก
"ไม่ธรรมดา" ที่จะนึกถึง เรียกว่า เป็น "ความพิเศษ" ซึ่งเรายกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึง ความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด
ให้ "ความรู้สึกดี ๆ " จากจิตใจที่ดี ๆ ให้ "ความอาทรถึง" จากจิตใจที่นึกถึง ให้ "ความห่วงใย" จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะให้ไปอย่างดี ๆ แต่มี "สติ" ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุ กรุ่น" ให้ไปเถอให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ่ม" และหากเมื่อใดจิตใจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมา ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด "สิ่งดี ๆ" จนกระจัดกระจายไปเพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง" คนสองคน...ให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน "จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน" เพราะการตั้งความหวังมักนำพามาซึ่ง "การเรียกร้องความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ" โดยไม่รู้ตัว มันร้อน มันหนาวนักและไม่เป็นสุข เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจไว้ที่องศาอุ่น ๆ หากเริ่มรู้สึกตัวว่าความร้อนเริ่มทวีขึ้นเราต้องค่อย ๆ เดินออกมาสูดอากาศเย็น หากตรงข้าม เราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไปแดดเช่นกัน
และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ" ไม่ได้จำกัดว่า จะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษที่สุด หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว ทั้งเราและเขาอาจมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา เราก็ย่อมเลือกให้ "ความพิเศษ" กับใครก็ได้ ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา จงให้
"ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวาเป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไร ก็ยิ้มได้ ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่ ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร และที่ตรงนี้จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล "ความพิเศษ" นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิมที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน เป็นเรื่องที่ดีที่สุด
ที่จะรอคนที่คุณต้องการ ดีกว่าตัดสินใจไปกับใครสักคนที่ว่างอยู่ เป็นเรื่องที่ดี ที่จะรอคนที่คุณรัก ดีกว่าตัดสินใจไปกับใครสักคนที่อยู่แถวนั้น เพราะช่วงชีวิตแสนสั้น สำหรับเวลาที่เสียไปกับคนที่ไม่ใช่ คงจะดีถ้าได้เจอคนที่เขารักคุณจริงในภายหลัง เพราะมันย่อมดีกว่าการได้เจอคนที่เขาสัญญาว่าจะรักคุณแต่ไม่ช้าเขาก็ไป
อย่าพยายามแสร้งทำให้คนอื่นประทับใจ เพื่อที่เขาหรือเธอจะได้มาหลงรักคุณ เพราะถ้าทำแบบนั้น คุณจะถูกตั้งความหวังไว้ว่า มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไปโชคชะตา บอกถึง คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา แต่หัวใจ บอกถึง คนที่จะอยู่กับเราตลอดไป ..........................................
บอกสักคำได้ไหม ว่าผู้ชายในฝัน ของเทอนั้นเป็นเช่นไร
บอกว่าคนอย่างฉัน ขาดและเกินเท่าไหร่
ฉันควรต้องทำอย่างไร เพื่อให้เทอได้รู้ ว่าผู้ชายคนนี้...
รักเทอ...รักดั่งดวงใจ
อยากจะอยู่ตรงนี้เป็นที่รักคนสุดท้าย
ของเทอ... ของเทอ....คนเดียว
(อยากจะอยู่ตรงนี้) ๆ... รักเทอรักเทอกว่าใคร
(อยากจะอยู่ตรงนี้) ๆ... รักเทอรักจนหมดใจ
อยากจะอยู่ตรงนี้ อยากเป็นสุดที่รัก ของเทอคนเดียว... 7 décembre ฉันอยากบอกเทอว่า....ฉันไม่มั่นใจว่าฉันจะรักเธอมากกว่าที่คนอื่นรักเธอ
แต่ฉันเธอจะเป็นคนที่ฉันรักมากกว่าใครๆ ฉันไม่มั่นใจว่าฉันจะรักเธอตลอดไป
แต่ฉันจะรักเธอให้มากที่สุดเท่าที่ฉันจะรักใครคนหนึ่งได้ ความรักของฉันไม่ใช่ความรักที่ไม่หวังผลตอบแทน
เพราะมันเป็นความรักที่ต้องการความรักของเธอตอบแทน ฉันไม่มั่นใจว่าฉันจะดูแลเธอได้ดีกว่าใครๆ
แต่ฉันจะดูแลเธอมากกว่าที่ฉันดูแลตัวฉันเอง ฉันไม่สัญญาว่าฉันจะอยู่กับเธอตลอดเวลา
แต่ทุกครั้งที่เธอเสียใจฉันสัญญาว่าฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ฉันไม่มั่นใจว่าฉันจะทำให้เธอยิ้มได้
แต่ฉันมั่นใจว่าฉันจะไม่ทำให้เธอร้องไห้ ฉันคงจะไม่บอกรักเธอทุกวัน
แต่ฉันนั้นจะรักเธอทุกวินาที ฉันจะไม่ขอให้เธอฝันดีทุกคืน
เพราะฉันไม่รู้ว่าฝันดีของเธอจะมีฉันอยู่ในนั้นด้วยรึเปล่า
ความรักของฉันมันคงไม่มีค่าอะไร
ถ้าหากว่าเธอไม่สนใจมัน ความรักของคนอื่นที่ให้ฉันก็ไม่! มีค่าอะไร
เพราะว่ามันไม่ได้มาจากเธอ ฉันไม่ได้ต้องการให้คนรักของฉันดีเลิศเลออะไรมากมาย
ฉันขอแค่คนที่ฉันรักนั้นคิดถึงฉันมากกว่าที่เขาคิดถึงคนอื่น
ความรักของฉันไม่ได้มีมากมายล้นฟ้า
เพราะความรักของฉันนั้นมีเพียงพอสำหรับเธอคนเดียว
..........................................
บอกสักคำได้ไหม ว่าผู้ชายในฝัน ของเทอนั้นเป็นเช่นไร
บอกว่าคนอย่างฉัน ขาดและเกินเท่าไหร่
ฉันควรต้องทำอย่างไร เพื่อให้เทอได้รู้ ว่าผู้ชายคนนี้...
รักเทอ...รักดั่งดวงใจ
อยากจะอยู่ตรงนี้เป็นที่รักคนสุดท้าย
ของเทอ... ของเทอ....คนเดียว
(อยากจะอยู่ตรงนี้) ๆ... รักเทอรักเทอกว่าใคร
(อยากจะอยู่ตรงนี้) ๆ... รักเทอรักจนหมดใจ
อยากจะอยู่ตรงนี้ อยากเป็นสุดที่รัก ของเทอคนเดียว...
1 décembre อ่านแล้วววววมานนนน...... (มหัศจรรย์แห่งรัก)Giving someone all your love
is never an assurance that they'll love you back! don't expect love in return; just wait for it to grow in their heart but if it doesn't, be content it grew in yours. เมื่อตระหนักว่าหลงรักใครหมดใจ
ความมหัศจรรย์ของชีวิตอย่างใหม่ก็เริ่มต้น
ทันที่ที่มอบความรักทั้งหมดในชีวิตให้ใครบางคน
คงเหมือนกับการฝังเมล็ดพันธุ์ดอกไม้สวยหอม
ลงในใจของใครคนนั้น
การรอคอยและเฝ้าดูรักเราค่อย ๆ เติบใหญ่ในใจคนที่เรารัก
คือความสุขง่าย ๆ แต่ยิ่งใหญ่
เท่าที่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ อย่างเราจะสุขได้ ยิ่งใหญ่ได้
จะเป็นไรไป ..หากเมล็ดพันธุ์แห่งรักเราในใจใครคนนั้น
มันไม่เจริญเติบโตอย่างใจเราหวังไว้
ถึงผิดหวังแค่ไหน ..เจ็บปวดแค่ไหน
แต่ "รัก" นั้นยังเติบโตต่อไปอย่างเงียบเชียบ
ในหัวใจเราเอง...เสมอ.... 19 novembre โลกกว้างเกินไป…หรือ…หัวใจเราแคบเกินโลกกว้างเกินไป…หรือ…หัวใจเราแคบเกินวันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน แต่ในทางกลับกัน.. แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่.. ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้ กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก เคยรู้สึกใช่ไหมว่า .. ขณะที่บางคนวิ่งตาม เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา แล้วคุณเล่า เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง เคยคิดกันบ้างไหมว่า ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม .... หรือ…. อาจเป็นเพราะ .. โลกกว้างเกินไป หรือไม่... หัวใจเราแคบเกิน .................................... ใครก้อได้บอกฉันที่ ฉันควรทำอย่างไรดี?... 3 novembre รอที่เดิม....๐ ยังรอแต่เธอคนเดิมนะคนดี ๐
แม้จะดูว่าเพ้อเจ้อแต่ฉันมั่นใจในรักของเธอจริงๆ
๐ แม้บางสิ่งอาจดูว่าเลื่อนลอย ๐
แต่ฉันจะไม่ถอยให้ใจต้องหวั่นไหว
ยังยืนกรานที่ขอรักเธอต่อไป
ไม่ว่าจะยังไง..เธอจะเป็นคนเดียวในใจนะคนดี
๐ สำหรับฉันเพียงเท่านี้...ก็พอ ๐
แค่ขอมีเธอตลอดไปเพียงเท่านั้น
ฉันก็หลับตาฝันดีได้ในทุกๆ คืนวัน
เธอจะเป็นทั้งความจริงและความฝันของฉันตลอดไป
๐ แค่ความห่างไกลที่กั้นระหว่างเรา ๐
ยิ้มไว้นะเธอจะไม่เหงาเข้าใจใช่ไหม
ฉันจะอยู่ทุกที ที่เธอเดินเหยียบย่ำไป
เพราะฉันจะคงคอยห่วงใยตลอดเวลา
๐ และไม่ว่าจะอีกนานสักแค่ไหน ๐
ฉันเชื่อว่าสักวันเราจะได้อยู่ใกล้ๆ ในวันหน้า
มาอดทนเพื่อกันและเชื่อมั่นในคำสัญญา
โอบอุ้มความรักของเรา..ด้วยวันเวลา กับการรอ 25 juin เธอไม่ผิด...ฉันผิดเองเธอไม่ผิด... ที่ทิ้งฉันไปอย่างนี้
เธอไม่ผิด... ที่ไม่มีใจให้ฉัน
เธอไม่ผิด... ที่ไม่เหลือความผูกพันธ์
เธอไม่ผิด... ที่ปล่อยฉันให้งมงาย
เธอไม่ผิด... ที่ไปรักใครคนนั้น
เธอไม่ผิด... ที่ทิ้งกันไปง่ายๆ
เธอไม่ผิด... ที่ทำให้ฉันเดียวดาย
เธอไม่ผิด... ที่ทำร้ายกันเรื่อยมา
ฉันผิดเอง... ที่ห่วงใยเธอมากไป
ฉันผิดเอง... ที่ครวญใคร่คอยใฝ่หา
ฉันผิดเอง... ที่อยากให้เธอมองมา
ฉันผิดเอง... ที่ไม่มีค่าในสายตาเธอ
ฉันผิดเอง... ที่ไว้ใจเธอตอนนั้น
ฉันผิดเอง... ที่ยังคิดถึงเสมอ
ฉันผิดเอง... ที่ยังคงไม่ลืมเธอ
ฉันผิดเอง... ที่รักเธอมากเกินไป
ร่มแคว้นแดนช้าง ( กลอน ) แว่วเสียงบูมโห่ร้องกลองสนั่น
ตะลึงงันดั่งโดนต้องมนต์ขลัง
พี่ช้างใหญ่รับช้างใหม่เข้าสู่รัง
สู่เวียงวังมหา’ลัยเชียงใหม่นา
โอ้ร่มแคว้นแดนช้างช่างยิ่งใหญ่
เหล่าน้องพี่ร่วมใจกันไหว้สา
พระธาตุหลวงบนดอยสูงแห่งล้านนา
ประเพณีที่มีมาแต่ช้านาน
ในเขตรั้วล้อมแดนสรวงสีม่วงหรู
ทองกวาวผลิพลิ้วน่าดูคู่สถาน
ศาลาธรรมพิลาสเลิศเชิดตระหง่าน
อีกอ่างแก้วแนวชลธารสราญใจ
เปรียบประดุจอุทยานการศึกษา
ครูสอนสั่งดั่งบิดาจะหาไหน
สิบเจ็ดเหล่าเราลูกช้างต่างกันไป
แต่น้ำใจน้องพี่สีเดียวกัน
หนึ่งนั้นเล่าขาวพิสุทธิ์มนุษยศาสตร์
สีหราชปราชญ์ภาษาน่าใฝ่ฝัน
สาวHumanแสนงามพริ้งยิ่งนุ่งสั้น
ตุ้งติ้งรูปตัวเอชนั้นมั่นปรองดอง
สังคมศาสตร์เก่งกาจศาสตร์ทั้งสี่
Soc AnpดีGeoเด่นไม่เป็นสอง
สิงห์ขาวดังตราชั่งเที่ยงน่าเมียงมอง
ฟ้าแก่นี้ที่พี่น้องรวมพลัง
เหล่าแม่พิมพ์น้อยใหญ่ไทยทั้งชาติ
ศึกษาศาสตร์สร้างคุณครูผู้สอนสั่ง
รักศักดา “ศึกษาอารีดัง”
ฟ้าอ่อนยังสดใสไร้มลทิน
สีแดงชาดไม่แห้งเหือดเลือดสรรค์สร้าง
กลิ่นลูกทุ่งไม่จืดจางไม่หมดสิ้น
ศิลปะเป็นอิสระศิลปิน
วิจิตรศิลป์ทรงผมเฉียบเนี้ยบไม่เชย
ตึกเรียนเท่เก๋ถูกใจใครได้แล
บานเย็นแก่ใช่บานร้อนEconเอ๋ย
เศรษฐศาสตร์เรื่องปากท้องอย่าละเลย
น่าชมเชยช่วยชาติลบกลบหนี้มา
ตึกอลังการบริหารธุรกิจเค้า
เรือสำเภาท่องสมุทรไปขายค้า
สาวไฮโซหนุ่มโก้เก๊กเด็กAcc-BA
สัมพันธ์เหล่าเทาอมฟ้าสามัคคี
นักทดลองผู้ฝักใฝ่ไขปัญหา
ด้วยรักเกียรติมนต์วิทยาสง่าศรี
ชาวอะตอมชื่อกระเดื่องเลื่องปฐพี
เหลืองจำปาSCBที่รู้กัน
สถาปัตย์ถนัดบ้านงานดีไซน์
นิรมิตปราสาทใหญ่ในไพรสัณฑ์
เหล่าเหลืองทรายเรียนและเล่นละครกัน
พยนต์นั้นเด่นงามตาน่าหมายปอง
หลังคาเขียวตั้งเรียงเคียงดอยคำ
อุตสาหกรรมเกษตรชาญงานกระป๋อง
รูปโรงงานเตือนใจให้พี่น้อง
พากเพียงเพื่อครุยแถบทองฉลองปริญญา
ท้องทุ่งใหญ่ไพศาลใครหาญสู้
ถิ่นคนกล้ารวมผู้รู้สัตว์พฤกษา
หัวกระบือชื่อก้องเขตเกษตรา
เหลืองข้าวโพดสดซู่ซ่ากว่าสีใด
วิศวกรรมศาสตร์ประกาศก้อง
เลือดพี่น้อง เลือดหมู-แดง แรงเพียงไหน
ลูกวิษณุยึดSotusผูกมัดใจ
เกียร์ยิ่งใหญ่แห่งยอดชายEntaneer
เหล่านางฟ้าผู้อารีชุดสีขาว
แหล่งรวมดาวชาวตะเกียงชื่อไม่เสีย
แสดงามตาพยาบาลเก่งการเชียร์-
ลีดเดอร์เนี้ยเนี้ยบนิ้งปิ๊งทันที
แดนน้ำเงินแสนเพลินจิตมิตรสี่ฝ่าย
Med-Techกายภาพดังกับรังสี
กิจกรรมบำบัดบริการดี
คือเทคนิคการแพทย์นี้Be Health Science
เขียวมะกอกถิ่นหนุ่มสาวชาวเภสัช
ผู้เจนจัดโอสถารักษาหาย
ร้านขายยาตราRxเห็นชัดง่าย
เหล่าหญิงชายPhamacyที่ปราดเปรียว
แพทยศาสตร์เฉียบขาดการเชียร์โชว์
‘สุจิณโณ’ยืนยงคู่ธงเขียว
Medicaนำสวนดอกให้กลมเกลียว
เป็นหนึ่งเดียวรักษาราษฎร์ปราศโรคภัย
ย่านสวยหล่อต้องหมอฟันทันตเวช
ผู้ครองเขตสร้างยิ้มสวยช่วยสดใส
Mouth mirrorเป็นเสมือนเพื่อนคู่ใจ
ม่วงแก่เด่นDentลือไกลแต่ไรมา
แม้นฟ้าหม่นฝนหยาดฟ้าอาทิตย์พลบ
งูพันคบทบตัวVยังหรูหรา
สัตวแพทย์เชียงใหม่ทุ่มวิญญาณ์
เปี่ยมเมตตารักษาสัตว์บำบัดเบา
ตะวันลาจันทราลับสลับวุ่น
โลกเปลี่ยนหมุนวันเดือนปีสี่สิบหนาว
หลากดาราแจ้มจ้านภาพราว
มิงานเท่าดาวม.ช.forมวลชน
อตตานํ ทมยนติ บณฑิตา
เหล่าบัณฑิตนั้นหนาย่อมฝึกฝน
ช้างชูเพลิงเริงร่ากล้าอดทน
อุทิศตนเพื่อประชาพัฒนาไทย. 9 mai มา Up เล่นๆ ตอนว่างๆ เบื่อๆความฝันกับความจริงถูกแบ่งด้วยเส้นของเวลา
ขอบคุณที่ย้อนกลับมาทำให้ชีวิตสดใส
อยากคุยอยากพบอยากเจอ
อิจฉานะ ที่เห็นคนอื่นเดินจูงมือกัน..
หากแม้วันนี้จะต้องจาก.. เบื่อๆอ่ะ เลยแต่งกลอนเล่นอ่ะ แต่สมองและจินตนาการมันไม่แล่นเลยอ่ะ ด้วนเหตุนี้เองจึงทำให้ กลอนอันสุดท้ายมานแต่งยังไงก้อจบไม่ได้สักที เลยเอาไว้แค่นี้แล้วกัน ส่วนใคนที่อยากให้จบยังไงก้อเติมในใจกันเอาเองเลยนะ
อยู่เชียงใหม่ คิดถึงกรุงเทพ แต่พออยู่กรุงเทพก็คิดถึงเชียงใหม่ บ้าป่าววะกูเนี่ย! 3 avril เฮ้อ! ไม่ได้ Up Space โค ต ร นานเลยเฮ้อ! ไม่ได้ Up Space ตั้งนาน ไม่ใช่สิต้องบอกว่า โค ต ร นานเลย ปิดเทอมแล้วอ่ะ งานก้อไม่ได้ฝึก แถมยังต้องทำงานตัวเป็นขนเลย (ก้อขยันกับขี้เกียจปนๆกันไปอ่ะ) ตอนนี้รู้ซึ้งแล้วครับว่าเรียนมานสบายกว่าการทำงานมั่กๆ แม้ว่าเรียนจะมีการสอบก้อตาม ไม่ได้อยู่เชียงใหม่มานานมากๆเลยอ่ะ อากาศตอนนี้คงร้องตับแตกเลยสินะ คิดถึงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ อ่ะ ที่สำคัญๆน้องปี 49 ที่กำลังจะเข้ามา หุหุ… แลเวก้อคิดถึงไอ่ตูนเป็นพิเศษหน่อยอ่ะ ก้อจะกินของฟรีหนิ อิอิ…
ไม่รู้ว่าออยจาได้เข้ามาอ่าน Space ของเก่งรึป่าวนะ เพราะช่วงนี้ก็ยุ่งๆอยู่ช่ายม่ะ เก่งอะก็เป็นห่วงออยนะ ทุกๆเรื่องแหละ ไม่ว่าจะเป็นการเรียน เรื่องชีวิตต่างๆ หรือแม้กระทั่งความรักก็ตาม ถ้ามีเรื่องอะไรก็ปรึกษาเก่งได้นะทุกเรื่องแหละ อยากให้ไว้ใจกันนะ ถึงแม้ว่าในบางครั้ง เก่งจะช่วยแก้ไขไม่ได้ก็ตาม แต่ก็ยังเป็นทางระบายออกได้ทางหนึ่งนะ เพราะเก่งอยากบอกให้ออยรู้ว่า ถ้าคนเรามันมีเรื่องอะไรอยู่ในใจก็คงอยากจะระบายออกมาให้ใครซักคนหนึ่งฟัง (จิงป่ะ) เราจากกันไปไกลแสนไกล จนไม่รู้ว่าอนาคตของเราจะเป็นอย่างไร แต่ขอให้ออยจำไว้ มีคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆและห่วงใยเธอเสมอ คิดถึงมากๆ
วันนี้เอากลอนเลี่ยนๆ เสี่ยวๆมาฝากเพื่อนๆด้วยนะ (อวกอีกแล้ว…)
แม้เธอไม่เคยมีฉัน และคิดถึงคนอีกร้อยพันในวันนี้ ฉันจะขอรักเธอเสมอทุกวินาที หนึ่งชีวิตนี้ฉันจะมีแค่เธอ
บางครั้งใจอาจจะสับสน ที่มีใครบางคนเข้ามาชิดใกล้ แต่รับรองว่าตำแหน่งเจ้าของหัวใจ จะไม่ยกให้ใคร"นอกจากเธอ
หลายเดือนที่ไม่ได้เจอกัน ฉันฝันถึงเธอทุกวันเลยรู้ไหม ฝันถึงเธอ-แล้วเธอล่ะฝันถึงใคร ช่วยบอกได้ไหม...อย่าให้ฉันฝันไปฝ่ายเดียว
เพราะฉันรู้ว่าตัวเองไม่สำคัญ ไม่ผูกพันกับเธอสักเท่าไร ที่ผ่านมาทำให้คิดไปซะไกล เมื่อรู้ว่าไม่ใช่ก็เสียใจ...เป็นธรรมดา
อยู่ห่างๆ กันไว้เถอะนะ ถ้าเธอเลือกจะไปอยู่กับเขา จะสานต่อทำไมความฝันเรา ถ้าเลือกเขาก็ควรปล่อยฉันไป
จากกันมานานแสนนาน ... ภาพเก่าๆในวันวานยังจำไว้ สำหรับเธอๆคงไม่คิดอะไร ก็แค่อดีตผ่านไป...ตามกาลเวลา
สำหรับตัวฉันเอง ... อาจดูเหมือนเป็นคนเก่งกล้า แต่บางครั้งยังต้องหลบสายตา เพราะกลัวเธอจะรู้ว่าฉัน...ยังมีใจ
บางครั้ง--ก็เบื่อความรัก อยากจะหยุดพักให้สมองว่างเปล่า แล้วปล่อยให้ใจไปกับสายลมบางเบา ในวันเหงาๆ ที่ไม่คิดถึงใคร บางครั้ง--ก็โหยหา ทุกเวลาอยากมีเธอชิดใกล้ เอาแน่เอานอนไม่ได้เลยนะหัวใจ แต่ถึงอย่างไร..ก็ไม่เคยให้ใครมาแทนเธอ
อาจจะมองดูว่าฉันเข้มแข็ง ดูเหมือนว่าแกร่งอดทนได้ เธอจากไปดูเหมือนว่าไม่เสียใจ แต่ลึกๆ ข้างในอยากรั้งเธอไว้--อีกนานๆ
ถ้าให้พูดว่า "รัก" สำหรับฉันยากนักที่จะเอ่ย เพราะว่าฉันอาจดูเฉยเมย แต่ให้รู้ไว้เลย--ว่ารักเธอสุดหัวใจ
ไม่อยากได้ยินคำว่า'ลาก่อน' หากอ้อนวอนขอให้เธออยู่ได้ แม้เพียง 1 นาทีก็สุขใจ จะเก็บสะสมไว้ในความทรงจำ
ปากก็บอกว่า-ไม่เป็นไร ถ้าเธอเจอคนไหนที่ดีกว่า จะไม่ยื้อหรือรั้งไว้ให้เสียเวลา หากวันนั้นฉันหมดค่าในหัวใจ
แต่ในความรู้สึกจริงๆ ก็ไม่อยากให้เธอทึ้งไปมีคนใหม่ คำพูดที่บอกว่าไม่เคยแคร์ใคร มันตรงข้ามกับหัวใจ-ที่อยากบอกว่าแคร์เธอ
คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกๆคนเลย
3 février Oh No! คะแนนๆๆ ==> ช่างแตกต่างอะไรเช่นนี้ขอระบายหน่อยเหอะ...
ตั้งแต่มีชีวิตและที่เคยสอบมา(ยกเว้น Eng)นะ ไม่เค๊ย...ไม่เคย ที่จะมีวิชาไหนมีคะแนนที่เลวร้ายได้ขนาดตัวของ Econ เลย
แปลกดีเนอะเรียน Major=>Finance @ Minor=>Econ วิชาก้อใกล้ๆกัน คล้ายๆกัน แถมยังต้องใช้เนื้อหาที่ผสมผสานกัน แต่ทำไม๊...ทำไม คะแนนมันช่างแตกต่างอะไรเช่นนี้
อย่างนึงคะแนนทุกตัวติด Top Five หมดทุกวิชา(Fin)
ส่วนอีกตัวนึงน่ะเหรอ ถ้าจัดอันดับมาก้อไม่ต่างอะไรกับ Eng เลย (คงรู้กันใช่ไหมว่าอันดับมันดีขนาดไหน)
ความหวังที่จะได้ 4.00 ในเทอมนี้ล่ะหายไปไหนแล้ว (ความหวังนี่ยังไม่เท่าไหร่ แต่ที่เราสัญญากับพ่อ กับแม่ ของเราไว้ล่ะ ว่าจะเอา 4.00 ไปฝากเป็นของขวัญแห่งความคิดถึง ของขวัญแห่งความห่างไกล จะเอาให้พ่อ ให้แม่เราได้ไหมเนี่ย น่าเศร้าจริงๆเลย)
พูดถึงขนาดนี้อาจมีเพื่อนๆ อาจจะหมั่นไส้อยู่แน่ๆเลย แต่นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถทำให้พ่อ ให้แม่ ได้รู้ว่าการที่เราต้องมาเรียน มหาลัยที่ไกลแสนไกล จากบ้านเกิด
(700 กว่ากิโลเมตร) มันก็น่าที่จะมีอะไรที่ให้พ่อ ให้แม่ภูมิใจได้บ้าง
วันนี้เอาบทความมาฝากเพื่อนๆกันอันนึงนะลองอ่านดู...
ใครต่อใครอาจจะบอกว่า
...รัก... เป็นนามธรรม จับต้องไม่ได้ แต่รู้สึกได้ แต่ฉันว่าไม่ใช่... ก็รักของฉัน...จับต้องได้ มันไม่ใช่เพียงความรู้สึกอบอุ่น
ไม่สามารถบรรยายได้เป็นคำพูดใดๆเลย แต่สามารถเข้าใจได้อย่างลึกล้ำ โดยไม่ต้องอาศัยสิ่งอื่นใดช่วยเหลือ ถึงตอนนี้ใครๆก็คงสงสัย
แล้วมันไม่ใช่นามธรรมตรงไหน ในเมื่อได้เพียงแต่รู้สึก ลองคิดดูดีๆ แล้วเธอจะเข้าใจ ไม่ต้องสนใจว่ามันจะเป็นรักแบบไหน
ไม่ต้องสนใจว่าจะได้รับรักนั้นมาจากใคร ไม่ต้องสนใจว่าเราให้รักนั้นกับใคร ทำไมต้องสน...ในเมื่อมันคือรัก จะรักเพื่อน พ่อแม่ พี่น้อง หรือใครคนใดในโลกนี้
"รักก็ยังเป็นรัก"
...มิใช่หรือ... รักทุกรักล้วนก่อเกิดมาจากตัวเรา
เราสามารถที่จะทำทุกๆอย่างเพื่อก่อให้เกิดคำว่ารักได้
สุดท้ายๆ .... ก็ใกล้วันแห่งความรักแล้วนะ ขอให้เพื่อนๆสมหวังในความรักกันทุกๆคนเลยก็แล้วกันนะ...
สำหรับเราเหรอ !... ปีนี้คงเป็นอีกปีที่เราจะไม่ได้ให้ของอะไรให้กับใครเลย เพราะเราอาจจะเป็นคนที่แปลก ที่มองว่า ไม่ว่าจะเป็นวันไหนก้อแล้วแต่ที่เรามีความรัก ทุกๆวันก็จะเป็นวันแห่งความรักอยู่ดี ดังนั้นเราจึงไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรมากมายนักกับวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ของทุกๆปี... แต่ทุกๆวันต่างหากที่ควรจะเป็นวันแห่งความรักของพวกเราทุกๆคน...
สุดท้ายสำหรับ น้องๆ พี่ๆ และเพื่อนๆ ทั้งหลาย ที่เคยทวง เคยบอก หรือเคยเกริ่น ว่าอยายที่จะได้ดอกไม้จากเรา... ในวัน Valentine นี้ เราก้อขอเปนการให้ผ่าน Space นี้แทนก้อแล้วกันนะ...
การรอคอยใครสักคน
จะกี่ครั้งกี่หนฉันก็คิดว่าคนอย่างฉันรอได้
ต่อให้เจออุปสรรคมากมายก็ไม่หวั่นใจ
เพราะคนอย่างฉันมีความอดทนพอที่จะรอได้คนดี
ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน
และก็ไม่รู้ว่าฉันจะเป็นคนที่ใช่สำหรับเธออยู่หรือเปล่า
เพราะวันเวลาที่เคยมีแค่สองเรา
มันได้ถูกปัดเป่าด้วยความรักที่เลือนลาง
หลายปีแล้วนะจะนานไปไหม
กับการรอเธอที่ใช่สำหรับฉัน
ถึงเธอจะกลับมาหรือไม่...ไม่สำคัญ
ขอแค่ให้รู้ว่าเธออยู่ในใจฉันตลอดเวลา 19 janvier สอบเสดแล้วๆ ......... ที่สำคัญ ทำไม่ได้ด้วยคือว่า... เพิ่งสอบเสดอ่ะครับ แต่ความจริงแล้วก้อไม่เหมือนเสดหรอก
เพราะว่าตอนสอบกลางภาคเรารู้ตัวว่าเราทำคะแนนได้ไม่ค่อยดีเท่าที่ควรอ่ะ เลยต้องฟิตตอนปลายภาคหน่อยแล้วกัน กะว่าจะเริ่มอ่านแล้ว
(เอาเป็นว่าเริ่มสักวันจันทร์แล้วกันนะ)
แต่ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไรอ่ะ พอสอบเสดทีไรก้อคิดถึงเพื่อนขึ้นมาทันที
(โรคจิตส่วนตัวอ่ะ)
ปล. เพื่อนรวมถึงคนคนนั้นด้วยนะจ๊ะ
ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนเลยนะครับว่า Space ที่ผ่านมา
เราแต่งเล่นเฉยๆ ไม่ได้มีอะไรมากมายเลยนะครับ
พ่อแม่ พี่น้อง อย่าคิดไรมากมายนะครับ
ส่วน Space อันนี้นี่เราแต่งมาจากความรู้สึกจริงๆ
ที่เรามีต่อเพื่อนๆ ของเราทุกๆคนเลยนะ
สระเอเสนอหน้ามานั่งเก๊ก
พ.พานสระอือไม้เอกมาเคียงใกล้ หยิบ อ.อ่าง น.หนูมาอยู่ท้าย รวมเป็นคำว่า "เพื่อน" ยิ่งใหญ่ให้แด่เธอ แม้ไม่ได้เจอกันทุกวัน
แม้ไม่ได้เห็นหน้ากันทุกคืน แต่มิตรภาพที่หยิบยื่น คือความพอดีของความผูกพัน ขอบคุณสำหรับสิ่งต่างๆที่มีให้
ความห่วงใย มิตรภาพที่ดีเสมอ ความคิดถึงในยามไม่พบเจอ ดีใจเสมอที่เราเป็นเพื่อนกัน ขอเพียงจริงใจให้กันไว้
เนิ่นนานแค่ไหน มิตรภาพไม่เปลี่ยนแปลง น้ำใจไม่เคยแห้งแล้ง กอดคอกันไว้ เพื่อนกันตลอดไป ไม่ว่านานแค่ไหน
สองใจเราผูกพัน รู้ซึ้งถึงคำนั้น สัญญามั่น เราเพื่อนกัน มิตรภาพกับความเป็นเพื่อน
เป็นสิ่งที่กาลเวลาพร่าเลือนไปไม่ได้ ตราบใดวันคืนยังดำเนินผ่านไปเรื่อยๆ ความเป็นเพื่อนก็จะคงยิ่งใหญ่เหมือนเดิม มีแรงใจเต็มกระสอบส่งไปให้
แถมห่วงใยเต็มกระบุงพุ่งไปหา ตามด้วยรักและคิดถึงเต็มตะกร้า ให้รู้ว่าเพื่อนคนนี้เป็นห่วงเธอ เป็นเพียงแค่เพื่อนคนหนึ่ง
ไม่รู้จะหาคำซึ้งจากไหน มีให้ได้แค่ความห่วงใย และความจริงใจให้กับเธอ เก็บความเขียวของทุ่งหญ้าและป่าไม้
เก็บสีครามน้ำทะเลไว้บนผืนผ้า ถ่ายทอดความรักผ่านภาพมา แทนวาจารู้ซึ้งถึงจิตใจ วันนี้รู้สึกว่าแต่งแล้วมันทะแม่งๆไงชอบกลอ่ะ (ไม่ได้ดั่งใจเลย...)
แต่ช่างเหอะ แต่งไปแล้วอ่ะไม่อยากแก้อ่ะ ขอโทดทีนะ ที่มานดูแปลกๆ
ปล. กลอนอันสุดท้ายขอให้สำหับคนที่เราเคยรักหรือรักเราตั้งแต่อดีตจน
ถึงปัจจุบันเลยแล้วกันนะ (ใจจริงอยากรวมอนาคตไว้ด้วยจัง..อิอิ)
12 janvier เบื่อๆ...เซ็งๆ... ขอเขียนกลอนเล่นๆ... แล้วกานแอบชอบเขาอีกแล้วละสิ
ทำไงดีก็มันห้ามหัวใจไม่ไหว
ชอบมองแววตาที่อบอุ่นและจริงใจ
แต่คงเป็นเพียงคนห่างไกลทุกครา
ทุกๆวันทำได้เพียงแอบมอง
อยากจะจองเธอไว้ในใจนักหนา
แต่ทำได้เพียงแค่มองตลอดเวลา
หวังเพียงเธอพิจาณาสักครั้งก็ยังดี
*-*-*-*-*-*-*-*-*
เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ใช่
เพราะหัวใจมันบอกว่าอย่างนี้
เสียงหัวใจเต้นตุ๊บๆทุกที
เธอลองฟังดูสิมันบอกว่า...ชอบเธอ
*-*-*-*-*-*-*-*-*
ถ้าเป็นคนอื่น...
ฉันก็คงไม่ฝืนเก็บความรู้สึกนี้ไว้
มันเหนื่อยนะ...กับการที่ต้องคอยเอาใจใคร
แต่ไม่เคยได้รับอะไร - - กลับคืนมา
ถ้าจะถามว่าว่ารักเธอที่ตรงไหน
ฉันคงตอบไม่ได้คำถามนี้
ก็ไม่เคยนั่งแยกความรู้สึกสักที
ว่ารักเธอคนนี้...ตรงที่ใด
*-*-*-*-*-*-*-*-*
ก็รู้อยู่แค่ว่ารัก
ความรู้สึกมากมายนักเธอรู้ไหม
บางครั้งความรู้สึกของหัวใจ
มันยากจะพูดไปเท่านั้นเอง
สับสนเหลือเกินวันนี้
กับฐานะตัวเองที่มีมันแค่ไหน
เป็นเพื่อนสนิท เพื่อนคู่คิด คนรู้ใจ
หรือเป็นแค่คนรู้จักทั่วไปของเธอ
*-*-*-*-*-*-*-*-*
ก่อนที่เราจะได้มารู้จักกัน...รักกัน...เราต่างเป็น "คนแปลกหน้า" ของกันและกันมาก่อนทั้งนั้น
หมดปัญญาแล้วอ่ะ สมองตื้อๆแล้ว วันหลังมาเขียนใหม่ ถ้ามีอารมณ์นะ 6 janvier Happy New Year 2006 ย้อนหลัง 6 วันนะ........ปีใหม่นี้เป็นปีที่เรามีความสุขและสนุกที่สุดตั้งแต่เคยไปเที่ยวมาเลย ไปเที่ยวมา
5 วันติดๆ รวมทั้งหมด 6 จังหวัด (โห! สุดยอดอย่างกับเป็นยอดมนุษย์)
สุดท้ายก้อเปนไปตามที่คาดการณ์ไว้ตามที่ตัวเองคิดและที่เพื่อนๆคาดเอาไว้ ไอ้เก่งได้รับความพ่ายแพ้อีกตามเคย
(เนื่องจากเหตุผลเดิมๆน่านแหละ น้ำตาผู้หญิงตามเคย)
ว่าไปก้อแปลกดีเนอะชีวิตผู้ชายคนนึงที่บ้าๆบอๆ ไม่ค่อยกลัวอะไรมากนัก ชีวิตนึงพร้อมที่จะลุย จะสู้ ทุกๆอย่าง
แต่ทำไม๊... ทำไม... เวลาเจอแค่ไอ้น้ำตาผู้หยิงแล้วมานจะอ่อนระทวย ทำอะไรไม่ถูก แปลกว่ะ
แต่ก้อไม่เปนไรหรอก ชีวิตคนเรามานต้องมีอะไรที่กลัว หรือเห็นแล้วอ่อนไหวบ้างจิงป่ะ ?
ที่สำคานๆ สาเหตุที่ทำให้กลับมา Up Space เนื่องจากด เจอคนคนหนึ่ง มา Ment ในSpaceเรา
คือคนชื่อ เหมือนหญิงอ่ะ บังอาจมา Comment ว่าเราต้องมาแก้แค้นๆ แต่ว่าไปเหมือนหญิงตัดผมแล้วเหมือน
หัวลูกเต๋าดีนะ ว่างๆก้อมาหาที่คณะบ้างนะ เผื่อจะได้สอน Stat เรื่อง Prob เกี่ยวกับลูกเต๋าให้น้องๆได้ง่ายขึ้น 555
สุดท้ายๆ วันนี้อ่านเจอ บทความดีๆมาอันนึงอ่ะเลยเอามาให้ดูกาน
(ที่จริงกะว่าจะมา Up หลังสอบเสดอ่า แต่เจอเหมือนหญิงก่อนเลยทนไม่ไหว)
*** เออใช่ๆ ลืมบอกไปว่า เหมือนหญิงก้อคือ ปอ 4615007 อ่ะคนเดวกานเลย
ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเศรษฐีคนหนึ่งเป็นคนเจ้าอารมณ์ และมักจะปวดศีรษะอยู่เป็นประจำ
วันหนึ่งเขาได้ ประกาศว่าจะให้รางวัลอย่างงามแก่คนที่สามารถรักษาอาการปวดศีรษะของเขาได้
หลายคนรวมทั้งหมอที่เชี่ยวชาญต่างก็มาเสนอแนะวิธีรักษาโรคปวดศีรษะของเศรษฐีผู้นี้
แต่ไม่มีใครสามารถทำให้เขาดีขึ้นได้ อยู่มาวันหนึ่ง มีฤาษีคนหนึ่งมาเยี่ยมท่านเศรษฐี
เศรษฐีได้บอกเกี่ยวกับโรคประจำตัวของเขาให้ฤาษีทราบ
ฤาษีจึงบอกกับท่านเศรษฐีว่า " โธ่เอ้ยวิธีรักษาอาการปวดหัวของเจ้ามันง่ายนิดเดียว
นั่นก็คือเจ้าจะต้องมองทุกอย่างให้เป็นสีเขียวตลอดเวลา แล้วอาการโรคของเจ้าจะหายไป"
เศรษฐีดีใจมากและคิดว่าสิ่งที่ฤาษีแนะนำเขานั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายมาก
วันรุ่งขึ้นท่านเศรษฐีจึงจ้างช่างทาสี หลายร้อยคน มาช่วยกันทาสีของหมู่บ้านให้เป็นสีเขียวทั้งหมด
นอกจากนี้ด้วยความที่รวยมาก ยังซื้อเสื้อผ้าให้กับคนในหมู่บ้านทุกคนใส่
ในตอนนี้ไม่ว่าท่านเศรษฐีมองไปทางใดก็จะเป็นสีเขียวตลอดเวลาตามคำแนะนำของฤาษี
อาการปวดศีรษะของเขาก็เริ่มดีขึ้นๆ เขาเริ่มเป็นคนยิ้มง่ายและมีความสุขมากขึ้น
สองสามเดือนถัดมา ท่านฤาษีได้กลับมาเยี่ยมเศรษฐีอีกครั้งหนึ่ง
แต่ก็ต้องเผชิญกับช่างทาสีคนหนึ่งซึ่งร้องตะโกนว่า
"หยุด หยุด ท่านเข้ามาในหมู่บ้านนี้ในชุดนี้ไม่ได้ เดี๋ยวผมจะทาสีท่านให้เป็นสีเขียวก่อน"
ฤาษีก็รีบวิ่งและหนีเข้าไปในบ้านของเศรษฐีได้ในที่สุด
ฤาษีได้พบกับเศรษฐีในบ้านและตำหนิว่า
"ทำไมเจ้าถึงเสียเงินทองและ เวลามากมาย เพื่อเปลี่ยนสิ่งต่างๆรอบตัวเจ้าเล่า
เราไม่ได้บอกให้เจ้าไปเที่ยวทาสีทุกอย่างให้เป็นสีเขียวเลย เจ้าเพียงแค่สวมแว่นตาสีเขียวเท่านั้น เจ้าก็จะมองเห็นทุกสิ่งรอบตัวเป็นสีเขียวแล้ว"
หากเราต้องการเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมรอบตัว เราไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนทุกคนหรือทุกอย่าง เราเพียงแต่เปลี่ยนตัวของเราเองก่อน แล้วเราจะพบว่าทุกสิ่งรอบตัวของเราก็จะเปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน จากการพัฒนาศักยภาพอย่างสมบูรณ์ 28 décembre วันที่แสนสบาย (ไปรึเปล่า?) วันนี้เป็นวันที่ ไม่มีเรียน ไม่มีภาระผูกพันใดๆทั้งสิ้น วันที่รู้สึกว่าสบายที่สุดๆ ในการเรียนในชั้นปีที่ 3
เราสามารถที่จะเล่นเกมส์ได้ทั้งวัน ดูบอลได้ทั้งคืน ขี่รถเล่นได้ทุกๆชั่วโมง
และที่สำคัญมีความสุขทุกๆวินาทีเลยทีเดียว
เอ๊ะ! แต่ถ้าคิดในมุมกลับกันนะ บุคคลที่ได้กล่าวมานี้ช่างไร้ค่า
ไร้สาระ อะไรเช่นนี้ สรุปเราทำอะไรก้อไม่ดีเลยหรือนี่ !
แต่อย่างน้อยวันนี้ก้อไม่เสียชาติเกิดซะทีเดียวนะ
เราได้อ่านบทความมาอันนึงอ่ะ ทำให้ตัวเองเหมือนเปนคนกรุงเทพหน่อย
อยู่มาก็นานโขแต่ไม่เคยรู้ความหมายของคำว่ากรุงเทพอย่างถ่องแท้เลย
เราเลยเอามาฝากไว้ให้กับเด็กกรุงเทพ หรือ คนอื่นๆ เพื่อเปนความรู้นะ
-: ชื่อเต็มของกรุงเทพฯ :-
กรุงเทพมหานคร อมรรัตรโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์
-: คำอ่านภาษาไทย :-
กรุงเทบมะหานะคอน อะมอนรัดตระนะโกสิน มะหินทรายุดทะยา มะหาดิลกพบ นบพะรัดราดชะทานีบูรีรมอุดมราดชะนิเวดมะหาสะถาน
อะมอนพิมานอะวะตานสะถิด สักกะทัดติยะวิดสะนุกำประสิด
-: คำอ่านภาษาอังกฤษ :-
Krungthepmahanakhon Amonrattanakosin Mahinthrayutthaya Mahadilokphop Noppharatratchathaniburirom Udomratchaniwetmahasathan Amonphiman AwaTansathit Sakkathatiyawitsanukamprasit
-: คำแปลเป็น ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ :-
กรุงเทพมหานคร อมรรัตรโกสินทร์ มหินทรายุธยา แปลอังกฤษ : City of Angels, Great City of Immortals, แปลไทย : พระนครอันกว้างใหญ่ดุจเทพนคร เป็นที่สถิตของพระแก้วมรกต เป็นนครที่ไม่มี ใครรบชนะได้
มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์
แปลอังกฤษ : Magnificent City of the Nine Gems, Seat of the King, แปลไทย : มีความงามอันมั่นคงและเจริญยิ่ง เป็นเมืองหลวงที่บริบูรณ์ด้วยแก้วเก้าประการ น่ารื่นรมย์ยิ่ง
อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต
แปลอังกฤษ : City of Royal Palaces, Home of the Gods Incarnate, แปลไทย : มีพระราชนิเวศใหญ่โตมากมาย เป็นวิมานเทพที่ประทับของพระราชาผู้อวตาร ลงมา
สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์
แปลอังกฤษ : Erected by Visvakarman at Indra's Behest แปลไทย : ซึ่งท้าวสักกเทวราชพระราชทานให้พระวิษณุกรรมลงมาเนรมิตไว้
จำเอาไว้ดีๆนะครับ ใครถามจะได้ตอบได้ถูก ไม่งั้นจะโดนหาว่าเกิดมาหนักแผ่นดิน จังหวัด กรุงเทพฯ นะคร้าบบบบบบบบบ. ส่งท้ายไว้ด้วยเพลงโปรดแล้วกันนะครับ ขอบคุณพี่ปาย Acc-BA 44 ด้วยนะครับที่ให้ Copy
Title: อยากมองเธอ..ในแง่ร้าย Artist: Yokee Playboy Album: Love Trend Label: Bakery Music Words: Boyd Kosiyabong Music: Bbmaj7 Dm7 ยิ่งฉันฝืนไม่คุยกับเธอ ยิ่งฉันฝืนไม่มองหน้าเธอ Cm7 F7-9 ใจของฉันก็ยิ่งอยากเจอ ยิ่งคิดถึงเธอทุกที Bbmaj7 Dm7 กลัวพูดกันแล้วฉันจะหวัง กลัวยิ้มมาแล้วฉันจะพัง Cm7 Ebm7 Ab Dm7 กลัวหัวใจที่มันจริงจัง จะเติมความหวังกับเธอคนนี้ Fm7 Bb7 Ebmaj7 Ebdim7 ก็เธอนั้นแหละ น่ารักขึ้นทุกที Bbmaj7 Dm7 พยายามค้นหาว่าเพราะอะไร ใจของฉันจึงไม่ไปไหน Cm7 F7-9 ยิ่งฉันฝืนจะไม่ใส่ใจ ยิ่งแย่ลงไปทุกที Bbmaj7 Dm7 ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ไม่ว่าเธอจะไปกับใคร Cm7 Ebm7 Ab Dm7 รู้ไหมฉันไม่เคยเปลี่ยนใจ ได้แต่มองเธอในแง่ดี Fm7 Bb7 Ebmaj7 Ebdim7 ก็เธอนั้นแหละ น่ารักขึ้นทุกที ..อย่างนี้ Bbmaj7 * อยากมองเธอในแง่ร้าย Dbdim7 ให้จิตใจได้หยุดพัก Cm7 แต่ยิ่งมองเท่าไร Ebm7 Ab7 มันก็ยิ่งตกหลุมในความรัก Bbmaj7 ไม่เข้าใจสงสัย Dbdim เพราะเหตุใดประหลาดนัก Cm7 ยิ่งระวังเท่าไร Cdim7 Bbmaj7 ฉันยิ่งตกหลุมรัก ...เธอ (ดนตรี) Bbmaj7 / Dm7 / Cm7 / F7-9 Bbmaj7 / Dm7 / Cm7 Ebm7 Ab Dm7 ก็อยากจะพูดให้ฟังสักที Fm7 Bb7 Ebmaj7 Ebdim7 ว่าเธอนั่นแหละ น่ารักขึ้นทุกที ...อย่างนี้ (ซ้ำ *) (ดนตรี) Gm7 / C7 / Eb7 / D7 (2 times) (ซ้ำ * / *) (ดนตรี) Cmaj7 / Gm7 / Fmaj7 / Bb7 (2 times ...till fade) |
|
|
